Echter, het gaat erom wat je ermee doet. Maar als je dat goed doet dan kan de impact enorm zijn, met weinig middelen. Hyves heeft technisch team van slechts 30 mensen en die houden een hoop Nederlanders bezig. Maar een zo mogelijk nog veel mooier voorbeeld volgt uit de observatie van Tim O’Reilly over de nieuwe website van het Witte Huis die gisteren live ging.

“One of the things that excites me the most is the way that the new administration is reaching out to small companies rather than to the normal behemoths who bid on government contracts. Among other things, in an environment where we all need to do more with less, it’s fabulous to see how the latest web technology can be deployed by small teams. I think that there will be many opportunities in the coming year for technologists to make a difference in helping our new administration achieve its ambitious goals.”

Facebook Connect (zie rechterkolom) en Google’s Friend Connect zijn de startpunten voor iets dat in 2009 een heel zichtbare strijd op het web gaat worden. Hoe gebruik je straks jouw opgebouwde identiteit (op met name de social networking diensten) over het hele web? Wired schrijft er een kort maar krachtig stukje over, en het is nog de vraag of de ‘beste’ oplossing ook daadwerkelijk gaat winnen… Op dit vlak kun je vanuit Hyves ook het e.e.a. verwachten begin volgend jaar.

“It would seem, despite the best efforts of those who conceived of it, that we’ve ended up in just the very situation OpenID was designed to prevent — scattered identities that should be, but aren’t, linked to each other in any real way.

But in some ways when OpenID first got off the ground it was a solution without a problem. Now that the problem has arrived, will OpenID offer a way out? Given a scenario where you are forced to choose an identity (where we are now) and where you can define your own identity however you like (which OpenID could possibly offer), not needing to choose is almost certainly the winning idea.”

Vorige week was ik in San Francisco op bezoek bij MySpace om de eerste verjaardag van OpenSocial bij te wonen. Er is in een jaar erg veel gebeurd, en vele websites (containers) ondersteunen het inmiddels. Meer dan 600 miljoen gebruikers (inclusief dubbeltelling) hebben nu toegang tot applicaties die met die standaard ontwikkeld zijn, en dat aantal neemt nog snel toe. De committment van alle betrokken partijen is erg groot, de vraag of OpenSocial toekomst heeft is geen vraag meer. In rap tempo wordt de specificatie uitgebreid, social networks zullen steeds meer op elkaar gaan lijken, en de interoperabiliteit zal ook steeds dichterbij komen. Niet in de laatste plaats omdat OpenSocial onderdeel is van de zogenaamde Open Stack, een verzameling specificaties die door steeds meer partijen als geheel geimplementeerd zal worden. Iets dat het web in veel opzichten ten goede zal komen, en in het bijzonder het leven van ontwikkelaars en gebruikers een stuk makkelijker maakt.

Het heeft even geduurd, maar het moment waarop OpenSocial haar intrede gaat doen komt snel dichterbij… Bij de meeste OpenSocial partners is er wel een test-omgeving beschikbaar, maar echt live staat het nog allemaal niet. Om Nederlandse bureau’s en ontwikkelaars wat sneller op weg te helpen organiseert Hyves samen met Google een zogeheten Hackathon. Er kunnen nog een paar mensen bij (alleen open voor ontwikkelaars), dus schrijf je snel in indien je interesse hebt! En wil je vast met OpenSocial op Hyves experimenteren, hier moet je zijn.

BTW: het is de bedoeling dat ik op deze blog minder over Hyves ga schrijven, dat doe ik in de toekomst vooral hier (en hier de RSS-feed).

Ik krijg deze week ook de nieuwe iPhone, en ik kan niet wachten om ‘m te gaan gebruiken i.c.m. de vele apps die er voor zijn. Maar ik snap nog niet zo goed hoe de iPhone de nieuwe PC gaat worden zonder dat ik de ene applicatie in de achtergrond kan laten draaien terwijl ik in de andere bezig ben. Zovele toepassingen zijn afhankelijk van die mogelijkheid, ik vraag me af of die visionaire mensen deze beperking meenemen in hun dromen. Of heb ik iets gemist waardoor multitasking niet relevant is?

Het is heerlijk als iemand af en toe de tijd neemt om lastig te doorgronden dingen eens goed uit te leggen. De materie waar Alex Iskold vandaag over schrijft is zo fundamenteel voor de toekomst van de zaken die de meesten van ons (lezers van Ymerce) dagelijks bezighouden dat iedereen zijn ‘primer’ moet lezen. Wanneer je echt begrijpt wat hij beschrijft dan liggen er oneindig veel kansen op je te wachten. Had ik maar wat meer tijd….;-)

“So what happens if we take all of this and put it together? Something really profound – a structured web. Possibly a precursor to the Semantic Web, the structured web would be much more readily remixable. It truly will be the web as a database. Yes, a good old relational database, but instead of tables we would be remixing web sites and web services”

Polle schreef er al iets over, Hyves heeft afgelopen nacht de nodige features toegevoegd. Naast alle gadget/widget mogelijkheden (welke adverteerder/ontwikkelaar gaat daar eens iets slims mee doen…?) wordt ik zelf natuurlijk enthousiast van de mogelijkheid om een blog inport te doen, mijn Twitter-feed is nu dus ook voor m’n Hyves vrienden zichtbaar. En zo kun je alles importeren, ook hier zijn meer creatieve dingen te bedenken dan de meest voordehand liggende toepassingen…

Een echt blog RSS-feed is nog niet beschikbaar, maar voor de oplettende Hyver is deze wel via Technorati te vinden. Dit is de mijne bijvoorbeeld. Daarmee wordt deze oplossing weer overbodig, al is er nog geen echte Wie Wat Waar? feed. Maar wat niet is kan nog komen;-)

De beslissing van Facebook om haar dienst te laten verrijken door ontwikkelaars van buiten is op z’n zachtst gezegd erg interessant, en het fenomenale succes van een iLike is alleen al een rechtvaardiging voor het meer open model. Mijn vraag blijft echter waarom je als ontwikkelaar alleen maar mag spelen in de Facebookwereld en de Facebookwereld (=data en functionaliteit) niet mee naar buiten mag nemen? Dit lijkt een logische volgende stap, die overigens in beperkte mate al eerder door Facebook gemaakt is. Doen ze dat niet vanwege commerciele redenen, of vanwege de mogelijk slechte gebruikservaring, of…?

Ik kan me moeilijk voorstellen dat Facebook straks een soort van open gesloten portal gaat zijn waar gebruikers het grootste deel van hun tijd online zullen doorbrengen, vergelijkbaar met het AOL van 10 jaar geleden. Kan een iLike niet nog veel meer toegevoegde waarde leveren in hun eigen domein wanneer ze bepaalde data en functionaliteit uit het Facebook systeem ook daar zouden kunnen gebruiken?

“Metaphorically, Facebook is providing the ease and user attraction of MySpace-style embedding, coupled with the kind of integration you see with Firefox extensions, with the added rocket fuel of automated viral distribution to a huge number of potential users, and the prospect of keeping 100% of any revenue your application can generate. The leadership that the Facebook team is showing here rivals anything that the large and established software and web companies have done in this decade. You may also notice the irony of Facebook leapfrogging MySpace on embedding at the same time that MySpace seems to be getting substantially more restrictive, in some cases even shutting down third-party widgets.”

Nuttig en gratis advies voor alle Web 2.0 (leuk he die term;-)) startups, maar helaas vaak erg moeilijk om goed te implementeren…

“If you are driving a lot of new traffic to your site, you’ll often see a graph like the one above – in my case, the vast majority of the traffic is coming through Google organic and paid clicks. People either opt into your site or out of your site within the first 10 seconds. They’ll show up, glance at a couple headlines and head out, or if they like you, they might continue on and you’ll keep them for upwards of a couple minutes.

In fact, you could imagine that in 10 seconds, the user’s not doing much except for answering two questions:

1. “What the heck is this?”
2. “Is this for me?”

Allison Randal is van mening dat de browser niet de primaire interface gaat zijn voor het gebruik van applicaties (varierend van email tot media tot powerpoint, etc). Zij denkt meer in de richting van ‘lichtgewicht’ desktop applicaties die zowel online als offline werken. Met name vanuit de mobiliteits en multichannel gedachte (alles beschikbaar op elk apparaat, waar dan ook) denk ik toch dat de browser een logischer platform is, waarbij desktop applicaties een leuke extra of extensie kunnen vormen. Microsoft’s Silverlight is bijvoorbeeld een ontwikkeling die daar op inspeelt en hopelijk een aantal van de bezwaren van Allison zal wegnemen.

“The wave of the future is not web browser applications. Instead we’re coming full circle back to desktop applications, but this time we’ve broken the old idea of single user silo applications with no connection to the outside world. The wave of the future is lightweight desktop applications with the same massively networked, Web 2.0 behavior we’ve come to expect from browser applications. iTunes is a classic example of this, with both an offline component available all the time, and a seamlessly integrated online component available when connected.”

Terwijl ik m’n eigen Hyves RSS-feeds aan het maken ben (volg de interessante discussie bij dat bericht) gooit Facebook alles open. Zoals Mark zuckerberg, Facebook’s CEO, het zelf al zegt, Facebook is een ‘social utility’. Dat is inderdaad ook hoe ik de grote social networkingdiensten zie.

“It’s a utility in terms of a tool for the 24 million Facebook users, but it also reflects Facebook’s desire to become a utility, like an power company, in which potentially billions of people use the service in their personal and professional lives. Facebook, MySpace, and other growing colonies of linked communities with semi-permeable walls represent the rise of the social Web and Web utility companies.”

Zonder web developers hebben we een mooier en beter web. Dan moet er wel aan de nodige randvoorwaarden voldaan worden, maar we komen in de buurt…;-)

“Yes, a thought-provoking tangent. One wouldn’t think of Wikipedia as a news site, but it has indeed become one, as users find that they can make the software do what they want, rather than what it (originally) wanted. Ease of use can lead to new uses…”

Dare Obasanjo legt aan de hand van een discussie over Twitter uit waarom open source steeds minder relevant aan het worden is. De echte lock-in is namelijk niet softwarematig, maar eerder sociaal.

“The problem I see here is that Twitter isn’t like web servers or a blogging engine because Twitter is social software. Specifically, the value of Twitter to its users is less about its functionality and more about the fact that their friends use it. This is the same as it is for other kinds of social/communications software like Facebook or Windows Live Messenger. Features are what gets the initial users in the door but it’s the social network that keeps them there. This is a classic example of how social software is the new vendor lock-in.”

Het is de afgelopen dagen moeilijk om te ontsnappen aan het nieuws over Twitter. Ik ben er zelf ook mee aan het spelen (zie rechts in de sidebar) en het is verbazend hoe snel de toepassingen nu uit de grond schieten. Het open karakter van Twitter faciliteert de creatie van interessante toepassingen, Twitter is daarmee een les voor iedereen die zich afvraagt wat nu de toegevoegde waarde kan zijn van het publiek beschikbaar maken van API‘s.

Er is de laatste tijd al genoeg gezegd over SL, voor mij blijft het een fantastisch voorbeeld van hoe we het web in de toekomst kunnen ervaren. Om die toekomst wat concreter te maken is het zeker de moeite waard om dit interview met de oprichter van Ogoglio te lezen. Veel van de uitdagingen voor het creëren van een 3D web komen aan bod, inclusief de redenen waarom het model van SL (en tevens, op korte termijn althans, van bijvoorbeeld Croquet) moeilijk kan gaan werken.

“Sorry, but Cory was right. Croquet and MUPPETs are both trying to beat Second Life by being a better Second Life, and that’s a game that’s already lost. We don’t need a better stand alone 3D client and server grid that barely talks to the web. We need the web to get better.”

De beslissing van Google om hun open zoek API af te sluiten voor nieuwe gebruikers heeft een interessante discussie tot gevolg. Eentje die best bepalend kan zijn voor de ontwikkeling van het web, o.a. wanneer het gaat om de vele mashups die wel allemaal zo leuk vinden…

“Data APIs are not going to disappear, of course. AJAX widgets don’t allow mash-ups, and some sites have user bases including many developers who rely on being able to combine data from different sources (think CraigsList). However, the fact that Google has decided that there’s no value playing in the space will matter a lot to a lot of people. If you care about open data, this would be a good time to start thinking of credible business cases for companies to (continue) offer(ing) it.” 

De afgelopen week was ik op uitnodiging van Microsoft (dank Arnout!) in Barcelona bij de TechEd Developers 2006. 5000 deelnemers, waarvan 10% uit Nederland, dat daarmee na Engeland het best vertegenwoordigd was. Interessant om na te denken over het waarom…

Alles draaide deze week om Microsoft, de toekomst, en technologie. Het was erg interessant, al voelde het soms of ik in een science fiction film rondliep waarin 5000 robots werden klaargestoom voor de strijd om het universum. De strakke organisatie met teveel staf, de moderne lokatie, en de wel erg verdachte reacties van de meeste deelnemers op grappen die kennelijk alleen in code gemaakt kunnen worden droegen daar allemaal aan bij…

Maar goed, de inhoud. Het was een bijeenkomst voor ontwikkelaars, dus sessies als ‘Hardcore .NET Production Debugging’ heb ik even overgeslagen..;-) Er bleef echter genoeg interessants over, in veel opzichten was het denk ik meer inspirerend dan bijvoorbeeld de Web 2.0 Summit die gelijktijdig in San Francisco werd gehouden. De impact van de zaken waar Microsoft aan werkt is groter dan de meeste startups die op de Summit langskwamen, vaak zelfs in dezelfde domeinen. Sterker nog, juist als startup (maar ook als marketeer) zou je goed moeten kijken naar wat men in Redmond allemaal uitvoert. Het biedt kansen, maar voor velen zeker ook bedreigingen en uiteindelijk gemiste kansen.

Bij deze een korte opsomming van wat ik zelf heb meegemaakt met de nodige links voor meer achtergrond en uitleg. Daarna ook nog een korte reflectie op Microsoft als bedrijf. Ik werk al even met ze samen, maar deze week was toch nog erg leerzaam…

• Windows Presentation Foundation (WPF & WPF/e(verywhere))
• WPF gaat de gemakkelijke ontwikkeling van hele rijke gebruikersinterfaces (2D en 3D) mogelijk maken. Zowel op de desktop (WPF) als in de browser (WPF/e) via een plugin. Het concurreert in dat opzicht met Adobe’s Apollo en Flash, en geeft je in theorie meer mogelijkheden om optimaal gebruik te maken van de resources die de client (PC) je ter beschikking stelt. Serieuze concurrentie voor Flash dus, op alle platformen en browsers (in het geval van WPF/e). De tools om er gebruik van te maken zijn nog niet helemaal af, maar van wat ik gezien heb zijn de Expression oplossingen veelbelovend, niet in de laatste plaats vanwege de integratie met Visual Studio. Dit maakt een echt iteratieve samenwerking tussen designers en developers mogelijk.
• Windows CardSpace & het Identity Metasystem
• Dit zijn ontwikkelingen waar ik al langer over schrijf en TechEd stelde me in staat om wat meer de diepte in te gaan en de mensen achter deze initiatieven te ontmoeten. Windows CardSpace is eigenlijk de Microsoft implementatie van het (tevens door Microsoft geinitieerde) Identity Metasystem dat een (missende) identiteitslaag aan de internet infrastructuur wil toevoegen. Sommigen zullen zich nog HailStorm en Microsoft Passport herinneren waarmee eenzelfde doel beoogd werd. Echter, deze keer gaat men niet uit van een centralistisch model waarin Microsoft the ‘trusted third party’ is, maar van open standaarden en interoperabiliteit tussen verschillende identiteitssystemen. En de industrie volgt Microsoft in deze, zij het met enige waakzaamheid. Ik moet eerlijk zeggen dat de presentaties en demo’s de nodige vragen bij mij hebben opgeroepen met betrekking tot de haalbaarheid ervan. Alles lijkt prima te werken in een situatie dat één persoon altijd één niet-gedeelde PC gebruikt. Maar zo gauw ik me bij een website wil aanmelden vanuit een internetcafe of vanaf de mobiel dan begint het lastig te worden aangezien m’n identiteiten gekoppeld zijn aan mijn PC. Verder ben ik bang dat het richting eindgebruikers nog lastig gaat worden om e.e.a. uit te leggen. De open standaarden en interoperabiliteit zorgen er mogelijk voor dat er vele spelers zullen komen die allemaal hun eigen propositie hebben. Vanuit een technisch en theoretisch perspectief werkt alles perfect. Maar vanuit een communicatief perspectief heb ik zo m’n twijfels. Er zijn zeker oplossingen te bedenken (en deels reeds bedacht) voor bovenstaande uitdagingen, maar met name in de adoptiefase zal het moeilijk worden om iedereen mee te krijgen. Het zijn vragen die ik Kim Cameron en Steve Plank zeker nog zal voorleggen, met name de eerste is zeer actief en open in de dialoog met bloggers over deze onderwerpen.
• Windows Live Contact Control
• Ik heb interessante discussies gehad met Danny Thorpe, bij Microsoft verantwoordelijk voor dev.live.com. Hij is tevens de ontwikkelaar van de Windows Live Contact Control die ik al even suggereerde als oplossing in de discussie over Verjaardagsalarm op Marketingfacts. Het is een zeer interessante widget die iedere website in staat stelt om gebruik te maken van de bestaande Windows Live contactenlijst van een bezoeker. Het is tevens een eerste stap op weg naar open API’s, en wat dat betreft zijn ze al verder dan Hyves Al is er nog weinig ruchtbaarheid aan gegeven.
• Microsoft Robotics Studio
• Ik hoop al langer dat we over niet al te lang ook fysiek rondlopende en pratende Ecckies zullen zien. Robots zijn er natuurlijk langer, maar met de komst van Microsoft Robotics Studio wordt het een stuk eenvoudiger om ze te programmeren. En te koppelen aan andere (online) applicaties. Wordt vervolgd dus….

Microsoft is een apart bedrijf met veel gezichten. Daar waar ik over het algemeen vooral gewerkt heb met MSN/Windows Live, heb ik nu ook echt kennisgemaakt met het ‘echte’ Microsoft. Een bedrijf dat (o.a.) ontwikkeltools en softwareoplossingen maakt, primair voor bedrijven. Het succes dat ze daarmee hadden en hebben is echter niet zomaar te herhalen met echte consumentendiensten zoals die nu gebundeld worden onder de Windows Live vlag. Maar daarover later meer, nu eerst even ontMicrosoften…;-)

Zoals ik eerder gezegd heb vind ik Second Life met name interessant vanwege het scenario dat het ons voorschoteld over hoe we in de toekomst het web zouden kunnen gaan gebruiken. De laatste release van Microsoft’s Virtual Earth is ook een duidelijke stap in die richting. En het is duidelijk wat het doel is:

“Pretty wild! 3 Dimensional virtual world navigation in a web browser. Best of all, Spaceland has been architected to work the way the web works, from the ground up. You can link to a place in Virtual Earth in 3d, the same as you would in 2d! just use the Share menu above the map to clip a permalink to your current view. Same as it ever was.”

Wil je een idee krijgen van hoe virtuele werelden als Second Life zich zullen (moeten) gaan ontwikkelen? Lees hier wat Stef Wade erover denkt, ik kan niet anders dan het ermee eens zijn. Zoals ik ook al eerder zei, Second Life is een mooi ‘prototype’ van hoe we het web in de toekomst mogelijk zullen ervaren en gebruiken, maar dat betekent niet noodzakelijk dat Second Life zelf een succes gaat worden.

“It is not easy for Linden Lab to give up the monopoly they have in SL. But as far as I can see, it is the only possibility to be successful in the market. An open system will invite competition to the LLs own court, but it will be the only way to prevent the marketplace from splitting into many small pieces.”

Ik ben het met Robert Young eens dat Facebook en Six Apart de twee meest interessante ‘mainstream’ social networking diensten zijn om te volgen. Waar ik echter moeite mee heb is zijn impliciete stelling dat advertentieinkomsten deze diensten erg waardevol gaan maken. Ik geloof zelf sterk in de visie van Marc Canter dat er niet een paar grote online social networks zullen zijn (zoals ook Erwin denkt), maar eerder vele kleintjes die allemaal relevant zijn in een bepaalde context. De ‘grote jongens’ gaan dat faciliteren doordat ze een social networking infrastructuur aan het bouwen zijn (met Facebook en Six Apart als goede voorbeelden), gebruik makend van standaarden en open API’s. Echter, dat betekent ook dat veel van de advertentieinkomsten (middels pageviews) uiteindelijk bij de niche diensten terecht gaan komen. Het feit dat een gebruiker bijvoorbeeld SixApart’s Vox gebruikt om een profiel aan te maken, stukjes te schrijven en video’s te plaatsen (zie ook Robert’s stuk over ‘consoles for consumer control‘) betekent niet dat iedereen ze daar ook zal zien. Ze worden namelijk meteen doorgeplaatst naar de relevante niche netwerken. En daarom is het feit dat Facebook is geopend voor iedereen wat mij betreft een slechte zaak, ze verliezen daarmee namelijk hun context (studenten, universiteiten). Gaat dat goed aflopen….?

“I’m probably also one of the very few that felt Facebook made the absolute right decision when they opened up its social network. Their timing, in my opinion, could not have been better, particularly in terms of competitive positioning against MySpace. With the move, there is no doubt in my mind that Facebook has placed itself on a new growth curve… one that will benefit from the churn of members from competitors as well as newbies to social networks. Having said that, let me qualify my thesis a bit. As I wrote in my last post, Facebook has a low “narcissism” ratio, relative to more “Hollywood-oriented” social media services… and it’s very important that it stay that way as it pulls back its velvet rope to the masses. But doing so puts Facebook on the same evolutionary path with Six Apart… at the conceptual level, both companies are ultimately aimed at becoming personalized portal platforms (what I’ve previously referred to as “consoles for consumer control“).”

Een interessant artikel over de autoriteit van databronnen waarin Tim O’Reilly ook nog een herkenbare opmerking over software bugs maakt..;-)

“Aside: That’s a classic bug cascade. As my friend Andrew Singer once noted, debugging is discovering what you actually told your computer to do, rather than what you thought you told it. Unfortunately, you sometimes don’t understand what you told your computer to do until some particular corner case emerges.)”

En dit is het Web 2.0 lesje:

“But it’s a real shame that it’s not possible just to remove the bad data. As Lou said in one email, “the whole story seems to be such a strong illustration of the downsides of connected and linked databases (and therefore very much a Web 2.0 lesson).”

Amazon’s Jeff Barr makes maakt een mooie vergelijking tussen de potentie van AJAX technologieën zes jaar geleden en Second Life’s scripting taal vandaag de dag. Uit het Reuters interview:

“Reuters: It seems like going to shop on Amazon.com is still easier at this point than shopping in Second Life.

Jeff Barr: Ease of use is only one way you’d look at it, integration is a really important thing. You can imagine a Second Life build where you have a concert or a musician that’s just done a live performance, or maybe an author who has done a book reading. Just as you’d walk out of a venue in real life and buy a book or a T-shirt or a CD, now you have the same ability in the virtual world — it’s contextual commerce.

People love to do things that stay within the metaphor. So if you can say in character and if you’re essentially doing your shopping in avatar scale, that seems to maintain the quality of the experience.

Reuters: Are there still constraints in Second Life you find frustrating?

Jeff Barr: If you think back to the Web browsers of five or six years ago, we had all the capabilities to do AJAX and it was just a matter of time before people got clever enough and had enough experience. It just took developers a long time, and being absolute masters of the existing technology before they pushed it to the next level.

If you look at Second Life and the scripting language, you realise we’re just at the very very beginning of how people can use this.”

Interessant verhaal in BusinessWeek over het redesign van Yahoo! Alle design keuzes zijn gebaseerd op cijfers en feiten. En iedereen kent de verleiding om het toch maar op basis van ‘gevoel’ te doen. Dat gevoel moet ook zeker niet verdwijnen, maar het vinden (en bewust zoeken) van de juiste balans is belangrijk (en moeilijk)…

“What Yahoo learned often belied initial impressions. Throughout the redesign, the company used a blend of focus groups, one-on-one interviews, test pages, and data mining. “What people say they want isn’t always what they actually click on,” Bhat says. In focus groups, users consistently said they wanted serious world news. “I don’t want Britney Spears anywhere on my page,” Bhat recalls one user saying. “What if my boss came by and saw?” But when Bhat’s team studied users’ clicks, world news got little attention, while Britney Spears stories ranked among the most heavily trafficked.”