Wil je de toekomst zien? Wil je weten waarom een bedrijf (niet de huidige toepassing) als Layar toekomst heeft? Goed kijken dan;-)

These lenses don’t need to be very complex to be useful. Even a lens with a single pixel could aid people with impaired hearing or be incorporated as an indicator into computer games. With more colors and resolution, the repertoire could be expanded to include displaying text, translating speech into captions in real time, or offering visual cues from a navigation system. With basic image processing and Internet access, a contact-lens display could unlock whole new worlds of visual information, unfettered by the constraints of a physical display.

Leuk stukje bij de Guardian, een krant die het al langere tijd lijkt te snappen. Zij leggen nog eens heel kort uit waarom er vandaag de dag geen goed inkomstenmodel voor de oude kranten lijkt te zijn, het is heel simpel:

The problem at the moment is that the web is awash with free content, and in a competitive market the price always converges on the marginal cost – which is currently zero. But as providers disappear (or, like Murdoch, decide to charge), the supply of free news will diminish and something more like a normal market will emerge. Only then will we find out what people are willing to pay for news.

Uitleg.

Nee, mensen worden niet moe van het bezig zijn met elkaar (op bijvoorbeeld Hyves). Zoals Nathania Johnson het zegt:

“My personal answer is that people aren’t necessarily sick of social networking as they are of all the “gaming” of social media systems. Who’s the most popular Twitterer? How many friends do you have on Facebook? Those vain social status games are what I find tiring. What’s not tiring is simply connecting and networking. After all, networking is as old as man. It simply adapts to the technology at hand.”

Moet de krant echt op papier gelezen worden? Paul Graham stelt wat mij betreft terecht dat de ‘bias’ naar de TV en de papieren krant een van de belangrijkste problemen is bij de traditionele mediabedrijven.

“The TV networks already seem, grudgingly, to see where things are going, and have responded by putting their stuff, grudgingly, online. But they’re still dragging their heels. They still seem to wish people would watch shows on TV instead, just as newspapers that put their stories online still seem to wish people would wait till the next morning and read them printed on paper. They should both just face the fact that the Internet is the primary medium.”

Mike haalt weer eens uit naar de antieke muziekindustrie, die wel voelt te moeten veranderen, maar het nog niet echt durft of doet.

“Plenty of musicians are showing that they can make good money by embracing new business models that have nothing to do with these antiquated licensing schemes. So why not get rid of them all and just let the market work. The end benefit would be great for everyone except the folks in collections societies who have made themselves a fantastic living sitting in the middle collecting money. Musicians would still make money by embracing new business models, and the ability for internet startups to actually innovate without getting sued or having to pay multiples of any possible profits to guys in suits doing nothing, would help grow the music industry many times over.”

In de International Herald Tribune vandaag een artikel over de Amerikaanse liefde voor grote winkelcentra. Een opa maakt een opmerking die mij in gedachten wel vaker bezighoudt, shop ik online heel anders dan offline? En hoe zal dat zich in de toekomst ontwikkelen?

“The mall is tactile in a way that online shopping isn’t,” he says. “So the kids pick out stuff that they wouldn’t pick out if we were at home shopping on the Web.”

Echter, het gaat erom wat je ermee doet. Maar als je dat goed doet dan kan de impact enorm zijn, met weinig middelen. Hyves heeft technisch team van slechts 30 mensen en die houden een hoop Nederlanders bezig. Maar een zo mogelijk nog veel mooier voorbeeld volgt uit de observatie van Tim O’Reilly over de nieuwe website van het Witte Huis die gisteren live ging.

“One of the things that excites me the most is the way that the new administration is reaching out to small companies rather than to the normal behemoths who bid on government contracts. Among other things, in an environment where we all need to do more with less, it’s fabulous to see how the latest web technology can be deployed by small teams. I think that there will be many opportunities in the coming year for technologists to make a difference in helping our new administration achieve its ambitious goals.”

Het hier al eerder besproken idee van minister Plasterk om 8 miljoen euro uit te geven aan het maken van een plan om verlieslijdende traditionele nieuwsbedrijven te helpen nadenken over hun toekomst krijgt, helaas, steeds concretere vormen. In de auto vanochtend luisterde ik naar een interview op BNR met Rimmer Mulder, hoofredacteur van de Leeuwarder Courant en lid van de ‘Tijdelijke Commissie Innovatie en Toekomst Pers‘ (waar ook bloggers Paul Molenaar en Bart Brouwers zitting in hebben). Volgens hem staat de journalistiek onder druk, en goede journalistiek is goed voor de democratie. Dat laatste klopt, dat eerste niet. De interviewer, een journalist want hij wordt betaald voor z’n werk, wilde toch even verifieren of de journalistiek wel echt onder druk stond, want het nieuwsaanbod is toch zo groot? Het antwoord van Rimmer had ongeveer deze strekking:

“Met alle respect voor de bloggers (op een vieze manier uitgesproken), maar dat zijn amateurs. Ik heb het over professionele journalistiek. Journalisten die feiten checken, de tijd nemen voor onderzoek. Niet over burgerjournalistiek (wederom vies uitgesproken).”

Als dat het (zeer beperkte) wereldbeeld is van deze persoon, waarom moeten we dan als samenleving 8  miljoen euro uitgeven om dit soort mensen aan het werk te houden? Het is niet de journalistiek (zie amateurdefinitie hier) die onder druk staat, het zijn de traditionele journalistieke bedrijven die niet kunnen omgaan met een snel veranderende wereld. En als zij willen weten hoe ze moeten overleven, waarom moeten wij daar dan de rekening voor betalen?

Een tip voor de commssie zodat ze die 8 miljoen uberhaupt niet hoeven uit te geven: ga bijvoorbeeld deze discussie eens lezen, naar aanleiding van David Carr’s suggestie gisteren in de The New York Times om een ‘iTunes voor het nieuws’ op te zetten.

Als je dit Pew onderzoek moet geloven dan lijkt dat zo. Maar het gaat daar meer om de vraag of mensen het nieuws gedrukt of op het scherm lezen. Dat het laatste steeds meer gebeurt kan niet echt als een verrassing komen, en dat gaat alleen maar meer worden. Maar dat betekent niet noodzakelijk dat de krant (in welke vorm dan ook), minder belangrijk zal worden (zeker niet als het aan Plasterk ligt ). Al helemaal wanneer de Kindle en andersoortige schermpjes snel terrein zullen winnen…

“Currently, 40% say they get most of their news about national and international issues from the internet, up from just 24% in September 2007. For the first time in a Pew survey, more people say they rely mostly on the internet for news than cite newspapers (35%). Television continues to be cited most frequently as a main source for national and international news, at 70%.”

Deze week was ik aanwezig bij LeWeb in Parijs, en los van de kou, slechte wifi en lastig eten was er op zijn minst één onderwerp dat in elke sessie langskwam: de potentiele gevolgen van de huidige (krediet)crisis voor de online industrie. Maar het was niet allemaal zomaar negatief gestemd. Natuurlijk is het nu lastiger om financiering te krijgen indien je die nodig hebt, en zal het lastiger zijn om de advertentiemarkt binnen te treden als je nog geen plekje veroverd hebt, maar in een van de panels kwam een simpele observatie naar boven die bij mij ook sterk leeft:

Veel van de jonge internetbedrijven draaien op dit moment zowel qua gebruik als qua inkomsten recordmaanden. Hyves is daarop geen uitzondering, en om eerlijk te zijn verwacht ik (en hetzelfde geldt voor veel andere bedrijven) ook niet dat 2009 een slechter jaar zal gaan worden. Sterker nog, het feit dat het kaf van koren gescheiden zal worden kan wel eens positief gaan uitpakken voor de ‘overblijvers’. Want de fundamentele ontwikkelingen blijven hard gaan, of het nu gaat om gebruikers die meer tijd online besteden of om adverteerders die steeds beter begrijpen hoe online een beter (of op zijn minst aanvullend) medium voor ze is. En zo kan ik nog wel even doorgaan…

2009 wordt een mooi jaar;-) Eens?

Niet heel veel nieuws in dit artikel over privacy in The New York Times, maar het roept wel een interessante vraag op. Het artikel wordt min of meer samengevat in deze quote:

“For most of human history, people have lived in small tribes where everything they did was known by everyone they knew,” Dr. Malone said. “In some sense we’re becoming a global village. Privacy may turn out to have become an anomaly.”

Als een van de mogelijke consequenties wordt het volgende scenario geschetst:

Collective intelligence could make it possible for insurance companies, for example, to use behavioral data to covertly identify people suffering from a particular disease and deny them insurance coverage.

Maar wat is nu precies het probleem in deze? Het feit dat we het ‘kunnen zien’ of dat de implicaties daarvan zonder aanpassingen aan ons (gezondheids)systeem vervelend kunnen uitpakken voor (bepaalde) individuen? Het makkelijk ‘kunnen zien’ van sommige zaken die eerder onzichtbaar waren is onvermijdelijk. We moeten onze maatschappij daarop aanpassen, niet klagen omdat dingen fout gaan als we niets veranderen.

SDR? Ja, SDR… Voorzover ik het terug kon vinden ‘schreef‘ ik er voor het eerst over in 2004, en het is een deel van de oplossing voor de uitdagingen die ik beschreef in een aantal recente posts (1, 2). Het klinkt allemaal wat technisch, maar het is een belangrijke bouwsteen voor alleskunnende gadgets die zo weinig mogelijk stroom verbruiken

“Software-defined radio, or SDR, is the ability for a single radio chip to change its identity with a simple change of software running on it. One minute, it’s a global positioning system radio. The next, it is processing voice calls using the U.S.-centric CDMA wireless protocol. Sandbridge said that its chip is sophisticated enough to run eight different wireless protocols, meaning a phone based on the chip could work anywhere in the world. Usually, chip makers have to create separate chips to handle more than a couple of wireless radio protocols. The BlackBerry World Phone from Verizon uses several chips that allow it to make calls in most places of the world. But phones with the Sandbridge SB3500 chip could get by with just one, maybe two. The chip is like a chameleon, shedding its skin colors based on a change in software.”

De stelling dat we voorlopig nog geen TV gaan kijken via het web is hier al vaker door mij geponeerd. Roeland Stekelenburg van de NOS heeft de discussie in Nederland eens goed aangezet aangezien ze op dit moment niet meer dan 90.000 concurrent streams (800 Kbps) kunnen wegzetten over alle netwerken in NL (inclusief de in het artikel genoemde 20.000 via KPN). En om die capaciteit uit te breiden (met name in de zogenaamde ‘last mile’) zijn grote bedragen nodig (en nee, p2p is geen oplossing). De NOS is echter niet degene die dat zal moeten betalen. Dat zijn wij als consument die naar deze streams willen kijken.

Werd tijd dat deze discussie eens goed ging starten als we willen kunnen blijven innoveren.

Ter ere van het 1-jarig bestaan van Beeld en Geluid werd in Hilversum gisteravond een diner georganiseerd waarbij zo’n 60 mensen uit de media, politiek en wetenschap aanwezig waren. Los van de notulerende studenten was ik zeker de jongste in een groep mensen die leest als de ‘who is who’ in bovengenoemde onderdelen van de samenleving. Zo waren daar bijvoorbeeld Fons van Westerloo, Peter Römer, Willem van Kooten, Eelco Brinkman, Hedy d’Ancona, Pieter Broertjes, Erik van Stade, Alexander Pechtold, Hans Laroes, Joop Daalmeijer, etc, etc…

De avond werd min of meer afgetrapt door minister André  Rouvoet, die z’n opening eindigde met een anekdote over zijn dochter die haar lerares op Hyves uitmaakte voor kutwijf en er zo op een pijnlijke manier achterkwam dat de mogelijkheid om bepaalde zaken af te sluiten voor de buitenwereld er niet voor niets is… Lekker begin voor het gesprek met mijn tafelgenoten;-)

De discussie werd gehouden rond het thema ‘mediawijsheid’, een term die nooit echt goed gedefinieerd werd, maar grofweg neerkomt op het vermogen van met name jongeren om alle informatie die, al dan niet interactief, op hun afkomt ‘op waarde te kunnen schatten’. Wat mij betreft, en dat was ook deels de conclusie van mijn tafel, loopt dit allemaal wel los en is heel actief beleid van de overheid maar beperkt noodzakelijk. Kinderen moeten bepaalde dingen nu eenmaal zelf ervaren, zie de dochter van Rouvoet, en zullen ook leren van de ervaringen van hun vriendjes en vriendinnetjes. Het is wel belangrijk dat het onderwijs zich aanpast aan het gemak waarmee scholieren bijvoorbeeld informatie verzamelen om ze bewust te laten worden van het feit dat er vaak meer dan één waarheid is. Hier ligt een taak voor de overheid.

Mijn gevoel zegt dat we in een hele turbulente transitiefase zitten wanneer het gaat om het produceren en consumeren van media in alle vormen, maar ook bij het communiceren onderling. Dat er een (grote) groep is die moeite heeft om zich hier aan (te willen) aanpassen en er zich misschien daarom ook wel liever van afsluit betekent niet dat er een groot probleem is. Zeker niet bij de jongeren die al deze zaken van nature meekrijgen en geboren worden met een Hyves profiel;-)

Dat iets technisch en juridisch mogelijk is maakt het nog niet sociaal wenselijk. Dit is het punt dat Dare Obasanjo wil maken in zijn laatste post over het voortdurende verhaal van Robert Scoble die door Facebook gedeactiveerd werd omdat hij gebruikmakend van Plaxo gegevens over zijn vrienden op Facebook exporteerde om deze weer te importeren in een andere dienst.

Het is een vraagstuk waar we ook bij Hyves een goed antwoord op proberen te vinden. Hoe zouden jullie het vinden wanneer iedereen alle gegevens over zijn vrienden (voorzover ook voor die persoon zichtbaar op hyves.nl) zou kunnen exporteren om deze vervolgens op andere plekken weer te gebruiken? Informatie die vaak alleen maar zichtbaar is tussen vrienden onderling, maar op het moment dat deze zelfde informatie door een van die vrienden ergens anders geimporteerd wordt dan is deze (mogelijk) meteen zichtbaar in een andere context.

Het is lastiger dan het lijkt, misschien dat de opt-in suggestie van Marc zo slecht nog niet is…

Het is heerlijk als iemand af en toe de tijd neemt om lastig te doorgronden dingen eens goed uit te leggen. De materie waar Alex Iskold vandaag over schrijft is zo fundamenteel voor de toekomst van de zaken die de meesten van ons (lezers van Ymerce) dagelijks bezighouden dat iedereen zijn ‘primer’ moet lezen. Wanneer je echt begrijpt wat hij beschrijft dan liggen er oneindig veel kansen op je te wachten. Had ik maar wat meer tijd….;-)

“So what happens if we take all of this and put it together? Something really profound – a structured web. Possibly a precursor to the Semantic Web, the structured web would be much more readily remixable. It truly will be the web as a database. Yes, a good old relational database, but instead of tables we would be remixing web sites and web services”

Adfoblog doet een verslag van de wedstrijd tussen een groep makelaars en Jaap.nl. Hieronder de uitslag, maar de echte vraag is of mensen die een huis willen kopen of verkopen hier nu beter van gaan worden? Ik denk het niet, en dus we verliezen deze wedstrijd met z’n allen, inclusief de makelaars die nu nog toosten op de overwinning…

“De vorderingen van de makelaars worden toegewezen. Het is Jaap vanaf heden uitsluitend toegestaan om een beschrijving van 155 tekens (een citaat) op te nemen, waarbij dan eventueel nog de adresgegevens en de prijs mogen worden vermeld en 1 foto op tumbnail formaat.”

Ik produceer erg veel digitale content, op allerlei verschillende plekken met allemaal verschillende tools. Mijn blog is de voornaamste aggregator van al deze content, maar niet alles staat er. En zeker niet alles is er opgeslagen. Dat zou nog wel eens een probleem kunnen gaan opleveren, persoonlijk zou ik het ook graag anders opgelost zien. Jon Udell’s verhaal in combinatie met DLA’s van Marc Canter zou wel eens een oplossingsrichting kunnen zijn…

Although this notion of a hosted lifebits service seems inevitable in the long run, it’s not at all clear how we’ll get there. The need is not yet apparent to most people, though it will increasingly become apparent. The technical aspects are somewhat challenging, but the social and business aspects are even more challenging.

Geen van twee wat mij betreft, ik ga persoonlijk voor de (steeds meer geautomatiseerde) playlist. Maar de analyses van zowel Nick Carr en David Weinberger raken beide een kern van waarheid.  Scott Karp aggregeerde ze.

“On iTunes, an individual can aggregate music by creating a mix, thus creating an album. While consumers do highly value the freedom to buy individual songs, they also still value discovering songs that go well together in a bundle.”

Dit simpele stukje advies is belangrijker dan het lijkt, dus marketeers die eindelijk denken te begrijpen hoe de (online) wereld in elkaar zit moeten wel even opletten;-)

“Kim went on to note that while this new transparency is a great thing, it’s not enough to be transparent, you must also be competent. And he borrowed this wonderful phrase from Don Tapscott: “If you are going to be naked, you had better be buff.”

Ok, de titel is misschien een beetje voorbarig, maar gelukkig komen steeds meer insiders tot het inzicht dat het kale digitale muziekprodukt op zichzelf niet veel waard is. Er is daarentegen zeker wel geld mee te verdienen..

“Lehman goes on to suggest that we’re entering a “post-copyright era,” which many people agree on. Lehman, however, having lived his entire life focused so much on using copyright law as a lever seems to believe this will mean less music — but there’s very little to indicate that’s the case. He recognizes that other business models will have to come into play, and many of them sound like the business models that are already starting to show up. He points out that plenty of other industries need music, and will pay for its creation — suggesting, for example, that companies like XM and Sirius might “commission” songs. He notes that even the record labels are realizing that the money isn’t coming from the music directly, but from merchandise and concerts and are negotiating new contracts to make sure they’re included in the profits from those non-music sales.”

De NVM lijkt de directie van Funda naar huis gestuurd te hebben omdat deze de website wilde openstellen voor andere makelaars dan de NVM leden. Ik denk ook dat Funda niet opengesteld moet worden voor niet-NVM leden, maar waarschijnlijk om een andere reden dan waarom de NVM dat denkt.

“De NVM zit echter niet te wachten op een openstelling, omdat veel consumenten juist kiezen voor een NVM-makelaar omdat ze alleen zo met een advertentie op Funda verschijnen. De directie van Funda zou, zo zegt president-commissaris Bert Vis ‘iets zwaarder’ tillen aan de concurrentie van andere huizensites dan de NVM. “Misschien wilde deze directie wel 180 kilometer per uur gaan, terwijl de aandeelhouders 120 wilden gaan.” Afgelopen anderhalf jaar zijn nieuwe sites op de markt verschenen als Zoekallehuizen (overgenomen door de Rabobank), Miljoenhuizen en Woonkrant (Telegraaf Media Groep). Deze sites tonen een completer huizenaanbod dan Funda.“

In tegenstelling tot wat Rob in de reacties denkt is er volgens mij wel degelijk een verschil tussen Funda.nl en Zoekallehuizen of Miljoenhuizen. De laatste zijn namelijk vertikale meta-zoekmachines, de eerste is het verzamelde aanbod van makelaars met een NVM ‘keurmerk’. Funda.nl zou inderdaad open moeten, maar dan met name om de zoekmachines de content op Funda.nl zo goed mogelijk te laten indexen en zo traffic naar Funda.nl te genereren voor de aangesloten leden van NVM. Een Funda API zeg maar. Funda moet echter niet zelf proberen een meta-zoekmachine te zijn, dat zou ingaan tegen het streven om NVM een waardevol keurmerk te laten zijn. En keurmerk dat ervoor zorgt dat huizenzoekers specifiek zoeken naar het aanbod van NVM leden.

Het probleem van de NVM is echter dat het NVM-lidmaatschap geen onderscheidend keurmerk is en dat men daarom de monopolistische macht van Funda.nl misbruikt om mensen toch een NVM-makelaar te laten inschakelen. Dat is korte termijn denken, ze zouden moeten werken aan de toegevoegde waarde van het NVM keurmerk. Dan komt het met Funda.nl ook wel goed, een compleet aanbod van alle te koop staande woningen in Nederland op Funda.nl is daarbij niet relevant.

Een heel andere strategie is overigens om Funda te verkopen zodat deze wel een meta-zoekmachine kan worden, waarbij via NVM.nl dan een API ter beschikking zou moeten worden gesteld om het woningaanbod van NVM-leden zo goed mogelijk te kunnen laten opnemen door alle zoekmachines.

De spagaat waarin de NVM Funda nu terecht laat komen is in ieder geval niet houdbaar en financieel gezien voor de NVM-leden erg onverstandig….

Afgelopen week tijdens het Hot100 debat over de Nederlandse cultuursector stelde ik dat cultuurproductie gedemocratiseerd is, zelfs voor een medium als film. Uiteraard wilde de meerderheid van de aanwezigen daar niet aan (“film is veel te duur om te maken”), des te interessanter is dit artikel van een Amerikaanse acteur, verder becommentarieerd door Robert Young bij GigaOM.

“At the end of the day, what we’re talking about is the emergence of a new medium with its own art form. And whether Hollywood will remain at the epicenter of future cultural production is the big question. For the first time, Hollywood should be concerned like never before simply by virtue of the fact that, this time, the means of production are now in the hands of the audience itself. What this implies, at the very least, is that the studios will have to increasingly democratize their business model. What does that mean exactly? Go ask the CEO of Veoh.”

Ik las net via Marketingfacts een artikel in New York Magazine over de jeugd en privacy. Het biedt weinig nieuwe inzichten, maar het blijft wel verwonderlijk om te beseffen dat het gebrek aan privacy iets is wat de jeugd van nu simpelweg accepteert omdat ze niet beter weet. Sterker nog, ze gaan er onbewust naar leven. Dat laatste doe ik ook, maar (helaas?) wel bewust…;-)

Ethan Zuckerman denkt dat journalisten het liefst zo min mogelijk vaccinaties hebben en daarom liever verslag doen van leuke events in Second Life dan in Somalie… En dat is bedreigend voor ons wereldbeeld. Al blijft de vraag wat er niet echt (en serieus) is aan de virtuele wereld…

“Chris uses an example I offered about the difficulty of finding out what’s what in Somalia – there are literally hundreds of situations in the globe where, despite political importance and the impact on human beings, we’ve got very little idea what’s actually going on. By contrast, virtual and pop-culture worlds are knowable in a deep, comprehensive, net-friendly and encyclopedic manner. That, plus fewer vaccinations, could make anyone want to be a virtual worlds correspondent rather than a real-world journalist.”

Het maakt Arthur Sulzberger, uitgever van de New York Times, niet zoveel uit. En terecht. In tegenstelling tot de vele personen uit deze industrie die krampachtig blijven vasthouden aan een verouderd wereldbeeld.

“Given the constant erosion of the printed press, do you see the New York Times still being printed in five years? “I really don’t know whether we’ll be printing the Times in five years, and you know what? I don’t care either,” he says. Sulzberger is focusing on how to best manage the transition from print to Internet. “The Internet is a wonderful place to be, and we’re leading there,” he points out. The Times, in fact, has doubled its online readership to 1.5 million a day to go along with its 1.1 million subscribers for the print edition.”

Via TorrentFreak lees ik een artikel op NU.nl waarin een aantal politici (Martijn van Dam & Nicolien van Vroonhoven) voorstellen om een heffing op internetabonnementen te overwegen ter compensatie van de verliezen die muziekbedrijven hebben als gevolg van illegale uitwisseling van MP3’s. En in ruil daarvoor zou er dan een verbod op het gebruik van DRM komen.

Martijn (PVDA) ontkent vervolgens op zijn eigen weblog dit gezegd te hebben, maar maakt vervolgens alsnog allerlei ondoordachte opmerkingen die kennelijk de basis vormen voor zijn politieke strategie. Bij deze eentje uit de reacties, maar het hele stuk staat er vol mee….

“Laten we wel wezen, er is geen consument die een ADSL-aansluiting heeft van 20Mbps om lekker snel te kunnen mailen… Iedereen weet dat die hoge snelheden er zijn om te downloaden of uit te wisselen.”

Martijn, als je de entertainment industrie echt wilt helpen moet je de (internationale) regelgeving afschaffen die zegt dat ‘thuiskopiëren’ gecompenseerd moet worden. Misschien dat die bedrijven er dan wat sneller achter komen dat DRM gewoon een hopeloze strategie is aangezien er prima op andere manieren geld verdiend kan worden aan muziek. En dat thuiskopiëren dan een voordeel gaat worden, geen (gepercipieerd) nadeel.

Gijsbregt verwees in z’n stuk over Joost (The Venice Project) al naar mijn eerdere stelling dat techniek, en niet de consument, de remmende factor gaat zijn in de adoptie van video kijken via het web. Er is simpelweg niet genoeg bandbreedte om iedereen TV te laten kijken via Joost, YouTube of gelijksoortige diensten. Veel mensen (zoals Albert) denken dat P2P een oplossing is voor dit probleem, maar dat is niet zo. Het lost hoogstens een deel van het probleem op. Het is verbazend om te zien hoe moeilijk sommige mensen het vinden om te snappen dat bandbreedte echt een serieus probleem is dat niet zomaar opgelost zal worden. De feiten zijn namelijk overduidelijk. Robert Cringely maak een mooie analyse en presenteert tevens een scenario waarbij Google de grote machtsfactor gaat worden. Op z’n minst interessant om over na te denken, maar niet erg waarschijnlijk. Hieronder de kern van zijn probleemstelling, lees voor de mogelijke oplossing zijn artikel en voor verdere discussie Techmeme…

“The Internet as we know it is a shell game, with ISPs building their profits primarily on how many users they can have practically share the same Internet connection. Based on the idea that most users aren’t on the net at the same time and even when they are online they are mainly between keystrokes and doing little or nothing when viewed on a per-millisecond basis, ISPs typically leverage the Internet bandwidth they have purchased by a factor of at least 20X and sometimes as much as 100X, which means that DSL line or cable modem that you think is delivering multi-megabits per second is really only guaranteeing you as much bandwidth as you could get with most dial-up accounts.

This bandwidth leveraging hasn’t been a problem to date, but it is about to become a huge problem as we all embrace Internet video. When we are all grabbing one to two hours of high-quality video per day off the net, there is no way the current network infrastructure will support that level of use. At that point we can accept that the Internet can’t do what we are asking it to do OR we can find a way to make the Internet do what we are asking it to do. Enter Google and its many, many regional data centers to fill this gap.

Looking at this problem from another angle, right now somewhat more than half of all Internet bandwidth is being used for BitTorrent traffic, which is mainly video. Yet if you surveyed your neighbors you’d find that few of them are BitTorrent users. Less than 5 percent of all Internet users are presently consuming more than 50 percent of all bandwidth. Broadband ISPs hate these super users and would like to find ways to isolate or otherwise reject them. It’s BitTorrent — not Yahoo or Google — that has been the target of the anti-net neutrality trash talk from telcos and cable companies. But the fact is that rather than being an anomaly, these are simply early adopters and we’ll all soon follow in their footsteps. And when that happens, there won’t be enough bandwidth to support what we want to do from any centralized perspective. A single data center, no matter how large, won’t be enough. Google is just the first large player to recognize this fact as their building program proves.

It is becoming very obvious what will happen over the next two to three years. More and more of us will be downloading movies and television shows over the net and with that our usage patterns will change. Instead of using 1-3 gigabytes per month, as most broadband Internet users have in recent years, we’ll go to 1-3 gigabytes per DAY — a 30X increase that will place a huge backbone burden on ISPs. Those ISPs will be faced with the option of increasing their backbone connections by 30X, which would kill all profits, OR they could accept a peering arrangement with the local Google data center.”

Ik heb al eerder gespeeld met genealogie- en stamboomdiensten, maar ze zijn altijd zo lastig te gebruiken. Geni is nu echter gelanceerd en belooft dit allemaal veel makkelijker te maken. Het is nog wel in beta en ze beloven veel nieuwe features voor zowel het importeren (GEDCOM) en exporteren/publiceren/delen van data, iets dat nu nog niet mogelijk is. Gaat leuk worden om te zien welke diensten er ontwikkelt zullen worden op basis van een Geni API…

“You can start creating your family tree on our homepage through (what we hope is) a fun simple interface. It’s extremely fast to build your tree by clicking the yellow arrows in the direction you want to add new family members. As you’ll notice, there is no software download required, no lengthy signup process, and no fees. There is another key advantage of Geni: When you add a relative, you can also enter his or her email address. In that case your relative will receive an email inviting him or her to join your tree. By clicking a link, your relative will be taken to the same family tree you’ve been working on, but re-centered from that relative’s point of view.”