Ondanks het feit dat we dit waarschijnlijk nog niet met z’n allen tegelijk moeten gaan doen ben ik inmiddels verslaafd aan YouTube in de HD kwaliteit zoals deze sinds 12 november aangeboden wordt. De kwaliteit is zo goed, en het aanbod zo groot, dat ik inmiddels automatisch naar YouTube ga wanneer ik mijn 50 inch TV aanzet. Dus als ze zich afvragen of ik ook ga betalen voor beter aanbod van content die normaal gesproken alleen via de reguliere TV distributiesystemen (ook in HD, maar niet on-demand) tot mij komt dan is het antwoord volmondig JA.

Je hoort het ze wel vaker zeggen, de mensen die het allemaal al een keer gezien hebben en vinden dat ‘het internet’ eigenlijk niets nieuws is. In de categorie het internet is ‘a series of tubes‘ (de beschrijving van het internet door de Amerikaanse senator Ted Stevens) past ook deze blogpost van Paul Teixeira. De zon komt elke dag nog op dus de wereld verandert niet;-)

Online media, of het nu ‘traditionele websites’ zijn of andersoortige (bijvoorbeeld mobiel), vertegenwoordigen – naar mijn mening – nauwelijks een enorme revolutie in uitgeefland. Het is oude wijn in nieuw zakken. Mijn advies aan uitgevers die internet-goeroes laten opdraven voor veel geld? Haal rustig adem, laat de goeroe in kwestie lekker thuiszitten (scheelt weer verspilde tijd en weggegooid geld) en ga eens terug naar de basis van het uitgeven: geld verdienen aan het verstrekken van informatie aan een specifieke doelgroep.

Leuk stukje bij de Guardian, een krant die het al langere tijd lijkt te snappen. Zij leggen nog eens heel kort uit waarom er vandaag de dag geen goed inkomstenmodel voor de oude kranten lijkt te zijn, het is heel simpel:

The problem at the moment is that the web is awash with free content, and in a competitive market the price always converges on the marginal cost – which is currently zero. But as providers disappear (or, like Murdoch, decide to charge), the supply of free news will diminish and something more like a normal market will emerge. Only then will we find out what people are willing to pay for news.

Moet de krant echt op papier gelezen worden? Paul Graham stelt wat mij betreft terecht dat de ‘bias’ naar de TV en de papieren krant een van de belangrijkste problemen is bij de traditionele mediabedrijven.

“The TV networks already seem, grudgingly, to see where things are going, and have responded by putting their stuff, grudgingly, online. But they’re still dragging their heels. They still seem to wish people would watch shows on TV instead, just as newspapers that put their stories online still seem to wish people would wait till the next morning and read them printed on paper. They should both just face the fact that the Internet is the primary medium.”

Via Emerce lees ik over de groei aan kijken en kijkers bij Uitzending Gemist. Ik heb een zeer goede internetverbinding thuis, maar krijg het toch niet voor elkaar op lekker eens naar Uitzending Gemist te kijken, al wil ik het erg graag.

Ten eerste heb ik een Mac Mini aan een 50-inch plasma scherm hangen, maar de Uitzending Gemist postzegel is dan wel erg klein…. Zelfs dan heb ik het er voor over om af en toe iets te kijken, maar om de paar minuten hapert de stream volgens een vast ritme. En dat gaat irriteren. Zelfde issue heb ik op Windows PCs.

Nederland 4 daarentegen werkt echt erg goed, wanneer gaat Uitzending Gemist over?

Ja, dat doen mensen echt. Misschien dat je er zelfs geld mee kunt verdienen;-)

“Obviously, some people prefer walking the straight and narrow with iTunes rather than committing wanton copyright infringement with Bittorrent and tempting a fine or a jail sentence. But that’s not the complete answer. While it’s easy to acquire the entire U2 discography for free on a file-sharing site, it’s still easier and faster to use iTunes to search for and purchase the tracks you really want. The iTunes app combines the player and the store inside one skin, and it also allows you to build playlists and to move your music to your iPod deftly.”

Nicholas Carr heeft een wat kromme redenering wat mij betreft, het is juist de heteregoniteit van het web die het succes van het Web, Wikipedia en Google verklaren. Ze zorgen niet voor homogeniteit, het zijn facilitators en katalysators.

“The next thing to be said is: what we seem to have here is evidence of a fundamental failure of the Web as an information-delivery service. Three things have happened, in a blink of history’s eye: (1) a single medium, the Web, has come to dominate the storage and supply of information, (2) a single search engine, Google, has come to dominate the navigation of that medium, and (3) a single information source, Wikipedia, has come to dominate the results served up by that search engine. Even if you adore the Web, Google, and Wikipedia – and I admit there’s much to adore – you have to wonder if the transformation of the Net from a radically heterogeneous information source to a radically homogeneous one is a good thing. Is culture best served by an information triumvirate?”

Althans, dat zegt Erwin;-)

“Internet-techniek is eenvoudig waardoor een producent straks voor lage kosten aanvullende functionaliteit aan programma’s kan koppelen (van stemmen, tot meedoen aan quizen, tot meepraten, tot koppelingen met sites e.d.) en waardoor de kijker straks ook de internet inhoud bij de hand heeft die waardevol op tv is.”

Ik denk dat bovenstaande zeker gaat gebeuren, maar het leukst aan dit alles is wat mij betreft juist dat het niet de producent is die ‘straks voor lage kosten aanvullende functionaliteit aan programma’s kan koppelen’, maar dat iedereen dat kan aangezien het internet als een laag over de TV content gepresenteerd kan/zal worden. En dat gaat mooie dingen opleveren…

Sinds een paar dagen zijn de strips van Popeye onderdeel van het publiek domein, ik ben erg benieuwd welke creativiteit dit gaat losmaken. Dat Popeye nog wel een beschermd merk is maakt het hier een daar wat lastig misschien, maar soms is een beperking juist erg goed voor het stimuleren van diezelfde creativiteit;-)

“In principe mag je nu alles doen met de tekeningen van Popeye-schepper Elzie Segar. Waar het merkenrecht in beeld komt, is wanneer je de naam of de afbeelding van Popeye gaat gebruiken als naam of logo voor je producten of diensten. Een tekening op t-shirts drukken en die verkopen is geen probleem, maar een kledinglijn beginnen en die “Popeye” noemen zal je gegarandeerd een juridisch conflict opleveren.”

Als je dit Pew onderzoek moet geloven dan lijkt dat zo. Maar het gaat daar meer om de vraag of mensen het nieuws gedrukt of op het scherm lezen. Dat het laatste steeds meer gebeurt kan niet echt als een verrassing komen, en dat gaat alleen maar meer worden. Maar dat betekent niet noodzakelijk dat de krant (in welke vorm dan ook), minder belangrijk zal worden (zeker niet als het aan Plasterk ligt ). Al helemaal wanneer de Kindle en andersoortige schermpjes snel terrein zullen winnen…

“Currently, 40% say they get most of their news about national and international issues from the internet, up from just 24% in September 2007. For the first time in a Pew survey, more people say they rely mostly on the internet for news than cite newspapers (35%). Television continues to be cited most frequently as a main source for national and international news, at 70%.”

Emerce schrijft over de introductie door Vodafone van TV kijken op je mobieltje. Een woordvoerder stelt daarbij dat UMTS/HSDPA kwalitatief niet onder doet voor DVB-H, wat op z’m minst een discutabele uitspraak is. Stel dat 1000 mensen in De Kuip tijdens een wedstrijd van Feyenoord gelijktijdig een wedstrijd van Ajax in de Arena willen volgen op hun mobieltje, lukt dat met HSDPA? Dat lijkt me niet, met DVB-H wel. En laat live kijken nu net de belangrijkste toepassing zijn, volgens Vodafone nota bene. Er zijn veel redenen waarom ‘TV’ kijken via HSDPA interessanter is dan via DVB-H (met name vanuit een on-demand keuze perspectief), maar door ze zo direct tegenover elkaar te positioneren wordt daar nu aan voorbij gegaan, zoals je bijvoorbeeld in de reactie van Ben kunt lezen. Jammer.

Daar is ie dan, de krant nieuwe stijl.

Ondanks het feit dat de specificaties erg onduidelijk zijn is dit wat ik wil;-) Zolang het ook maar een (simpele) browser heeft die me in staat stelt iets te kunnen doen met wat ik lees. Doorsturen, bloggen, bookmarken, etc.

We hebben bij Hyves een leuke samenwerking opgezet met Musiqlub, even kijken of het op mijn eigen blog ook werkt…

En het werkt.

Het is een discussie die op deze blog al meerdere malen gevoerd is, maar ondanks het heilige geloof van sommigen lijkt het toch echt zo te zijn dat we snel tegen de capaciteitsgrenzen van het internet gaan aanlopen. Met name omdat we allemaal TV op het web willen kijken. En dan is 40% van de Europeanen nog niet eens online….

“Cicconi added that more demand for high-definition video will put an increasing strain on the Internet infrastructure. “Eight hours of video is loaded onto YouTube every minute. Everything will become HD very soon, and HD is 7 to 10 times more bandwidth-hungry than typical video today. Video will be 80 percent of all traffic by 2010, up from 30 percent today,” he said.”

Pierre Spaninks beklaagt zich over het kennelijke onrecht dat auteurs wordt aangedaan in de discussie over de praktijk van het auteursrecht in Nederland. Hij lijkt zijn verhaal te baseren op de volgende stelling:

“Een goed functionerend auteursrecht is een noodzakelijke bestaansvoorwaarde voor alle schrijvers, vertalers, scenarioschrijvers, journalisten en columnisten. Met name voor de kleine zelfstandigen onder hen. Omdat hun werk van grote economische en culturele betekenis is, heeft de Nederlandse samenleving als geheel er baat bij dat hun positie goed is geregeld en dat hun rechten worden beschermd.”

En dat moeten we gewoon maar even voor waar aannemen. Dat ik het daar niet mee eens ben zullen de meesten van jullie wel weten, maar waarom legt Pierre niet even uit hoe onze samenleving er slechter van wordt indien er geen auteursrecht zou bestaan? Verder dan onderstaande komt hij helaas niet, is daarme het eventuele belang van auteursrecht verklaard?

“En niemand die de klagende partijen eens uitlegt waarom we in Nederland al honderd jaar auteursrecht hebben, waarom dat van eminent maatschappelijk belang is en waarom die auteurs gewoon recht op hebben op betaling voor het gebruik van hun teksten – net zoals bakkers recht hebben op betaling voor de broden die zij bakken.”

Leg het dan eens uit Pierre.

Het is heerlijk als iemand af en toe de tijd neemt om lastig te doorgronden dingen eens goed uit te leggen. De materie waar Alex Iskold vandaag over schrijft is zo fundamenteel voor de toekomst van de zaken die de meesten van ons (lezers van Ymerce) dagelijks bezighouden dat iedereen zijn ‘primer’ moet lezen. Wanneer je echt begrijpt wat hij beschrijft dan liggen er oneindig veel kansen op je te wachten. Had ik maar wat meer tijd….;-)

“So what happens if we take all of this and put it together? Something really profound – a structured web. Possibly a precursor to the Semantic Web, the structured web would be much more readily remixable. It truly will be the web as a database. Yes, a good old relational database, but instead of tables we would be remixing web sites and web services”

Dit verhaal over een foto die met Creative Commons licentie op Flickr geplaatst is en vervolgens door Virgin werd gebruikt voor een abri-campagne is illustratief voor veel van de problemen en uitdagingen die we de komende tijd zullen tegenkomen. Het gaat wat mij betreft echter nu niet om de licentie, ik denk dat de moeder die deze foto nam voorzichtiger had moeten zijn met het publiek maken van die foto. En dat geldt ook voor de man van de quote hieronder.

“I thought on a personal level, this is really cool thing,” he said. But he added he is reconsidering his choice to make his pictures available for commercial use. “I have pictures of friends on there, and am worried about how will it be used.” Even if the legality is unclear, he said, “I’ve just had this feeling that sometimes this can be abused, so I thought, I will absolutely be sure if that anyone wants to use it commercially, they need to get permission.”

Alles wat door mij gemaakt wordt en op deze website staat valt automatisch in het publieke domein en kan door iedereen voor alles gebruikt worden. Maar ik zet niet alles wat ik maak of fotografeer op deze website….

Voor mensen die niet echt actief participeren in social networking diensten als Hyves is het soms moeilijk om te begrijpen wat mensen motiveert om daar actief te zijn. Actief in de vorm van communicatie, foto’s en video’s uploaden, etc. Carl haalt wat onderzoeken bij elkaar en conludeert daaruit wat velen doen: mensen participeren vanuit een behoefte om ‘beroemd te worden’. Er is niets sociaals aan het actief zijn op bijvoorbeeld een YouTube of een Hyves stelt hij. In de comments heb ik een discussie met hem over deze conclusie en de uitkomst is vooralsnog onbeslist. We weten het namelijk niet en de beschikbare cijfers helpen ons niet verder. Wat we wel weten is dat de meeste content die door gebruikers gecreëerd wordt afkomstig is van een relatief kleine groep mensen. Maar wat drijft hun? Sociale intenties of een ‘claim to fame’? Ik zou graag eens een aantal hypothesen willen toetsen aan de hand van Hyves data en gebruikers, dus mocht iemand een slimme student weten die op zoek is naar een stage of afstudeeropdracht dan hoor ik het graag…

Update: Ik werd door Michiel de Nijs gewezen op een studie (pdf) gedaan door Hanneke Vos naar het gedrag van Hyvers. Al zie ik dat de data niet meer helemaal overeenkomt met wat we vandaag de dag zien blijven de conclusies toch wel interessant:

“De belangrijkste motieven om Hyves te gebruiken zijn: ontsnappen aan de dagelijkse dingen en ontspanning (escape en ontspanning), communiceren en contact te houden met vrienden en kennissen en uiting te geven aan vriendschap (communicatie en vriendschap) en plezier en vermaak (entertainment). Drie minder sterke, maar ook positief aanwezige motieven zijn het vergelijken van jezelf met anderen en het presenteren van jezelf (zelfinzicht en zelfpresentatie), het feit dat Hyves een goedkope en makkelijke manier is om te communiceren (convenience) en het netwerk verbreden door het maken van nieuwe vrienden netwerken). Het minst sterke motief om te Hyven is het opdoen van ideeën over mode en bijblijven over wat ‘hot’ or ‘not’ is (fashion). De meeste verschillen tussen Hyvers zijn te vinden in de minder sterke motieven zelfinzicht en zelfpresentatie, convenience, fashion en netwerken. De verschillen zijn gering tussen Hyvers in de motieven die het sterkst aanwezig zijn .”

De afgelopen maanden heb ik vele discussies gehad rondom privacy op het web, en dan met name de privacy van mensen die ongevraagd het subject zijn van een van de vele foto’s, video’s of tweets die door anderen gepubliceerd worden. Ik weet ook dat ik niet de enige ben die vaak met deze problematiek geconfronteerd wordt en het kan al helemaal geen verrassing zijn dat Robert Scoble hier wel eens een vraag over krijgt Het is niet alleen voor mij persoonlijk een duidelijk aandachtspunt overigens, bij Hyves spelen veel van dezelfde issues als nu bij Facebook. Het blijft wat mij betreft echter een voor het grootste deel onoplosbaar probleem aangezien de (sociale) controle die uitgeoefend kan worden op het wel/niet openlijk publiceren van media steeds kleiner aan het worden is.

“Personally, Facebook would do a lot better to listen to danah than to listen to the tech geeks like me who want more publicly-available features on Facebook. There are a lot more people in the world who are like my wife and who want to keep things hidden than there are like me who want to have publicly-available resources.”

Adobe heeft vandaag bekend gemaakt dat ze voortaan H.264 supporten in Flash Player 9. Dat lijkt allemaal wat technisch geneuzel, maar de impact hiervan voor video kijken en distribueren op het web kan heel groot zijn. De Flash Player is bijna bij iedereen geinstalleerd en Adobe laat het eigen FLV format vallen (zie comments voor een nuancering) voor een industriebrede standaard, met HD-support. Voor meer uitleg zou ik zeker deze post even lezen.

“Your media company has made or is about to make a significant investment into web video or video archiving. You are wondering what format you should choose. Video for Flash reaches everyone now, but the format is not an ‘industry standard’ so you have the fear that content you will create will become obsolete and unsupported at some point. Flash Player 9 Update 3 comes to the rescue: MPEG-4 is an extremely well documented ISO standard and completely vendor independent. And by using the Flash Player now you get instant gratification for viewers.”

Ad Pontier stelt mij de volgende vraag: “Veel jongeren geven hun privacy weg zonder te weten wat daarvan het effect is, denkt u dat ze, als ze de effecten ervan ondervinden, nog steeds gebruik zullen blijven maken van sociale netwerken?” Tegelijkertijd lees ik het stukje van Jeroen waarin hij zich afvraagt of Facebook alweer niet bijna dood is. Bij het beantwoorden van die vraag haalt hij een quote van Henk Blanken aan die eigenlijk ook meteen antwoord op de vraag van Ad geeft:

“De massa is de maat niet op het net. Dat we toch massaal vaak zeer persoonlijke informatie delen met de hele wereld, is een weeffout. Het kon nog even niet anders, daarom blogden we in het openbaar. Maar veruit de meeste bloggers willen dat helemaal niet – dat wil zeggen: als ze zich het al realiseerden, want de massa zei nooit: hou ’s op met die ongein.”

Ik denk dat die observatie van Henk correct is, en het is best wel een structurele weeffout. Het zijn er zelfs meerderen. Gijsbrecht haalt in de reacties op Adfoblog een eerder bericht van mij aan waarin Dave Winer uitlegt hoe een van de weeffouten hersteld zou kunnen gaan worden. En met dat herstel in de basis geloof ik dat ook de expliciet genoemde weeffout van Herbert opgelost kan worden. Ik moet namelijk op een makkelijke manier al mijn relaties tot andere mensen kunnen definieren en (her)gebruiken voordat bijvoorbeeld privacy controls ook echt zullen gaan werken. Zowel Facebook als Hyves hebben op dat punt nog een behoorlijk weg te gaan, en de vraag is uberhaupt nog of er wel een gecentraliseerde oplossing voor zal komen… Wat dat betreft zal de toekomst zoals deze vandaag door Newsweek geschetst wordt misschien wel niet gaan uitkomen:

“Everyone knows that Facebook is the online hangout of just about every college student in the nation as well as the inevitable source of photos of nominees for the Supreme Court in 2038 cavorting in their underwear as youths.”

Al denk ik dat een paar van dat soort onderbroekschandalen best wel eens zouden kunnen helpen in de bewustwording bij mensen om bepaalde privacy controls ook daadwerkelijk te gaan gebruiken…;-)

Adfoblog doet een verslag van de wedstrijd tussen een groep makelaars en Jaap.nl. Hieronder de uitslag, maar de echte vraag is of mensen die een huis willen kopen of verkopen hier nu beter van gaan worden? Ik denk het niet, en dus we verliezen deze wedstrijd met z’n allen, inclusief de makelaars die nu nog toosten op de overwinning…

“De vorderingen van de makelaars worden toegewezen. Het is Jaap vanaf heden uitsluitend toegestaan om een beschrijving van 155 tekens (een citaat) op te nemen, waarbij dan eventueel nog de adresgegevens en de prijs mogen worden vermeld en 1 foto op tumbnail formaat.”

Een tijdje terug refereerde ik al aan een uitspraak van Francisco van Jole die wat mij betreft veel te kortzichtig was: “Internet betaalt niet voldoende. En journalistiek is duur. Voor iets bijzonders is al snel geen geld meer. Op dat vlak valt er een wereld te winnen.” Vandaag schrijft hij in een blogpost op de Nieuwe Reporter wederom dat er met ‘bloggen’ door weinigen echt geld verdient wordt. En weer is de enige dimensie waarop hij dat meet het aantal echte dollars dat er direct uit deze activiteit moet voortvloeien. Hij lijkt ook maar al te graag aan te willen sluiten bij het, ook door hem aangehaalde, geklaag uit Andrew Keen’s ‘The Cult of The Amateur, How Today’s Internet Is Killing Our Culture‘.

Voor de mensen die willen begrijpen waarom Van Jole de plank steeds maar mis blijft slaan verwijs ik naar het debat tussen David Weinberger en Andrew Keen.

“Mr. Weinberger: We are amateurs on the Web, although there’s plenty of room for professionals as well. But we are not replicating the mainstream media. We’re building something new. We’re doing it together. Its fundamental elements are not bricks of content but the mortar of links, and links are connections of meaning and involvement. We’re creating an infrastructure of meaning, miscellaneous but dripping with potential for finding and understanding what matters to us. We’re building this for one another. We’re doing it by-and-large for free, for the love of it, and for the joy of creating with others. That makes us amateurs. And that’s also what makes the Web our culture’s hope.”

De beslissing van Facebook om haar dienst te laten verrijken door ontwikkelaars van buiten is op z’n zachtst gezegd erg interessant, en het fenomenale succes van een iLike is alleen al een rechtvaardiging voor het meer open model. Mijn vraag blijft echter waarom je als ontwikkelaar alleen maar mag spelen in de Facebookwereld en de Facebookwereld (=data en functionaliteit) niet mee naar buiten mag nemen? Dit lijkt een logische volgende stap, die overigens in beperkte mate al eerder door Facebook gemaakt is. Doen ze dat niet vanwege commerciele redenen, of vanwege de mogelijk slechte gebruikservaring, of…?

Ik kan me moeilijk voorstellen dat Facebook straks een soort van open gesloten portal gaat zijn waar gebruikers het grootste deel van hun tijd online zullen doorbrengen, vergelijkbaar met het AOL van 10 jaar geleden. Kan een iLike niet nog veel meer toegevoegde waarde leveren in hun eigen domein wanneer ze bepaalde data en functionaliteit uit het Facebook systeem ook daar zouden kunnen gebruiken?

“Metaphorically, Facebook is providing the ease and user attraction of MySpace-style embedding, coupled with the kind of integration you see with Firefox extensions, with the added rocket fuel of automated viral distribution to a huge number of potential users, and the prospect of keeping 100% of any revenue your application can generate. The leadership that the Facebook team is showing here rivals anything that the large and established software and web companies have done in this decade. You may also notice the irony of Facebook leapfrogging MySpace on embedding at the same time that MySpace seems to be getting substantially more restrictive, in some cases even shutting down third-party widgets.”

Ik produceer erg veel digitale content, op allerlei verschillende plekken met allemaal verschillende tools. Mijn blog is de voornaamste aggregator van al deze content, maar niet alles staat er. En zeker niet alles is er opgeslagen. Dat zou nog wel eens een probleem kunnen gaan opleveren, persoonlijk zou ik het ook graag anders opgelost zien. Jon Udell’s verhaal in combinatie met DLA‘s van Marc Canter zou wel eens een oplossingsrichting kunnen zijn…

Although this notion of a hosted lifebits service seems inevitable in the long run, it’s not at all clear how we’ll get there. The need is not yet apparent to most people, though it will increasingly become apparent. The technical aspects are somewhat challenging, but the social and business aspects are even more challenging.

Vaak zeggen mensen domme dingen of steunen ze de verkeerde ideeen. Naar mijn mening dan, en vervolgen negeer ik ze gewoon;-) Maar wanneer iemand die ik respecteer voor z’n ideeen en gedachten iets voorstelt waarin ik niet geloof dan ga ik toch twijfelen of ik het niet fout zie. Dit is het geval bij Doc Sears die stelt:

“So here’s a challenge to the daily papers: stop giving away the franchise. Make daily editorial available online only for subscribers. Charge for the fresh stuff, online as well as off.”

Maar blijkbaar ben ik niet de enige die denkt dat Doc er misschien naast zit met zijn antwoord op dit WSJ artikel (gratis  hier)…

“In a perfect old media world, that’s exactly how it would work. But this ain’t a perfect old media world, and if the papers start walling their fresh content off, a hundred online-only publications will happily take their place. Everyone- bloggers, new media, advertisers- would benefit from the trickle down news effect, except the papers.”

Geen van twee wat mij betreft, ik ga persoonlijk voor de (steeds meer geautomatiseerde) playlist. Maar de analyses van zowel Nick Carr en David Weinberger raken beide een kern van waarheid.  Scott Karp aggregeerde ze.

“On iTunes, an individual can aggregate music by creating a mix, thus creating an album. While consumers do highly value the freedom to buy individual songs, they also still value discovering songs that go well together in a bundle.”

Weinig toe te voegen aan dit artikel geschreven door Rupert Murdoch. Vooral zelf ook even lezen.

“Those of us in so-called old media have also learned the hard way what this new meaning of networking spells for our businesses. Media companies don’t control the conversation anymore, at least not to the extent that we once did. The big hits of the past were often, if not exactly flukes, then at least the beneficiaries of limited options. Of course a film is going to be a success if it’s the only movie available on a Saturday night. Similarly, when three networks divided up a nation of 200 million, life was a lot easier for television executives. And not so very long ago most of the daily newspapers that survived the age of consolidation could count themselves blessed with monopolies in their home cities.”

Zonder web developers hebben we een mooier en beter web. Dan moet er wel aan de nodige randvoorwaarden voldaan worden, maar we komen in de buurt…;-)

“Yes, a thought-provoking tangent. One wouldn’t think of Wikipedia as a news site, but it has indeed become one, as users find that they can make the software do what they want, rather than what it (originally) wanted. Ease of use can lead to new uses…”

Ok, de titel is misschien een beetje voorbarig, maar gelukkig komen steeds meer insiders tot het inzicht dat het kale digitale muziekprodukt op zichzelf niet veel waard is. Er is daarentegen zeker wel geld mee te verdienen..

“Lehman goes on to suggest that we’re entering a “post-copyright era,” which many people agree on. Lehman, however, having lived his entire life focused so much on using copyright law as a lever seems to believe this will mean less music — but there’s very little to indicate that’s the case. He recognizes that other business models will have to come into play, and many of them sound like the business models that are already starting to show up. He points out that plenty of other industries need music, and will pay for its creation — suggesting, for example, that companies like XM and Sirius might “commission” songs. He notes that even the record labels are realizing that the money isn’t coming from the music directly, but from merchandise and concerts and are negotiating new contracts to make sure they’re included in the profits from those non-music sales.”