Over geld gesproken: Talpa had wel wat centjes geloof ik. En nieuwsbrengers klagen over geslonken budgetten. Tja. Je moet mekaar wel weten te vinden natuurlijk

“Programming itself is becoming an important skill for publishers and authors, as it allows a new kind of storytelling, a new kind of integration of automated data into the services that publishers provide. In addition, as I wrote in my last post about Adrian (linked above), “it provides the context in which other people can share.”"

Dat laatste sluit naar mijn idee aardig aan bij mijn post hierboven inzake conversaties initieren en stimuleren.

Enkele observaties:
- Ik ben zelf al 9 jaar betaald lid Wall Street Journal Online only. Ik betaal dus voor goede content, ondanks het enorme aanbod aan gratis content op het web die ook goed is (blogosfeer, TEDtalks, Google Tech Talks etc.). Paid content is nog steeds een van de dominante eCommerce vormen op het web. Financial Times doet het ook niet slecht meen ik. De concurrentie is wel scherper dan ooit.
- Net als andere vormen van content (zoals muziek) is het business model wellicht meer verschoven naar andere vormen van inkomsten als gevolg van goede journalistiek. Ik kan mij voorstellen dat goede journalisten vaker voor congressen worden gevraagd als betaalde spreker. En misschien schrijven ze een betaalde bestseller.
- Journalisten zijn naar mijn idee idealiter gezond kritisch, vragen door en gaan tot de essentie maar hoeven niet per se controversieel te zijn om waarde toe te voegen. Het kan ook door middel van gevatte opmerkingen in positieve zin die de conversatie op een hoger plan brengen (net als in de blogosfeer).
- Naar mijn idee is het te zwart-wit om te stellen dat professionals beter zijn dan amateurs. Dat is achterhaald gezien de rijkdom van de blogosfeer. Het gaat naar mijn idee om het perspectief en de diepte van iemand en ik kan mij zelfs voorstellen dat sommige bloggers dat op hun niche meer hebben dan een meer generieke journalist. Daarenboven ben ik van mening dat we het niet meer zozeer over individuen zouden moeten hebben maar over collectiviteiten (nee, geen communisme naar empowered networked individuals) en met name scherpe, rijke en actuele conversaties, daar zit hem juist vaak de meerwaarde, ook al zijn er ook veel onzinnige conversaties op het web. Het gaat erom de krenten eruit te vissen. Ik verwacht dat journalisten veel meer op het initieren, begeleiden en stimuleren van opbouwende conversaties in brede zin zullen worden afgerekend in de toekomst en minder op hun instant knowledge en reputatie. Het wordt organischer en leuker naar mijn idee.

Ik deel de mening van Steven, dualisme is simplistisch en het oude idee van de top/elite die het beter weet is snel aan het veranderen (zie ook boeken als Wikinomics, Convergence Culture en Wealth of Networks).

Francisco van Jole blijft naar mijn smaak nogal hangen in dualisme:

“Een journalist moet gevreesd willen worden. Mensen hebben een hekel aan journalisten en dat is goed. Als journalist moet je mensen tegen de haren instrijken.”

en:

“Democratisch nieuws bestaat niet. En als het wel zou bestaan, moesten we het meteen afschaffen. Amateurs zijn leuk, maar de professional wint het altijd.”

Zucht. Het leven is strijd! De amateuristische massa is nu eenmaal dom en moet door een verlichte elite van professionals geleid worden! Zwelg zwelg zwelg.